மக்காவில் உள்ள ‘சிலோன் ஹவுஸ்’—மறக்கப்பட்ட ஒரு வரலாறு
ஓர் எளிமையான யாத்ரீகர் விடுதி, நிலைத்திருக்கும் ஒரு தர்மக் கொடையாக மாறிய கதை
ஆக்கம்: Pakeer Amza, துருக்கி மற்றும் சவூதி அரேபியாவுக்கான முன்னாள் இலங்கைத் தூதுவர்
பதிப்பு: Vidivelli பத்திரிகை
இலங்கை முஸ்லிம்களின் தர்மசிந்தனை மற்றும் அறப்பணிகளின் வரலாற்றில், மிக உன்னதமான, அதேநேரம் பலரும் அறிந்திராத ஒரு முக்கிய அத்தியாயமாக மக்காவில் உள்ள ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ (Ceylon House) திகழ்கிறது. 1964ஆம் ஆண்டில் மக்கா நகரில் ஓர் எளிய யாத்ரீகர் விடுதியாகத் தொடங்கப்பட்ட இந்த நிறுவனம், இன்று அறுபது ஆண்டுகளைக் கடந்தும் அதன் நிறுவனர்களின் உன்னத நோக்கத்தை முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்லும் வகையில், கணிசமான சொத்துக்களைக் கொண்ட ஒரு பெரிய அறக்கட்டளையாக (Waqf) பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது.
இன்று, பெரும்பாலான இலங்கையர்கள் இந்த இடத்தைப் பற்றி அறிந்திருக்கவில்லை. 32 ஹஜ் யாத்ரீகர்களுக்கு மட்டுமே தங்குமிடம் வழங்கிய ஓர் எளிமையான விடுதி, இன்று மக்கா நகரில் பெருமதிப்புமிக்க சொத்துக்களைக் கொண்ட ஒரு பெரிய தர்ம நிறுவனமாக மாறியதன் பின்னணியில் உள்ள வியக்கத்தக்க வரலாறு, அதனை உந்தித்தள்ளிய உன்னத நோக்கங்கள், அதைப் பாதுகாப்பதற்காக நடத்தப்பட்ட சட்டப் போராட்டங்கள் ஆகியவற்றை அறிந்தவர்கள் மிகச் சிலரே ஆவர்.
‘சிலோன் ஹவுஸ்’ நிறுவனத்தின் நிர்வாகம் மற்றும் அதன் எதிர்காலம் குறித்த கேள்விகள் தற்போது மீண்டும் எழுந்துள்ள சூழலில், இலங்கை முஸ்லிம்களின் வரலாற்றில் மறக்கப்பட்டுப் போன இந்த அத்தியாயத்தை மீண்டும் உற்று நோக்குவதும், அதன் நிறுவனர்கள் அன்று கனவு கண்ட உன்னத நோக்கங்களை இந் நிறுவனம் இன்றும் தொடர்ந்து நிறைவேற்றி வருகிறதா என்பதைப் பற்றிச் சிந்திப்பதும் காலத்தின் தேவையாகும்.
நிறுவனர்களின் உன்னத நோக்கம்
‘சிலோன் ஹவுஸ்’ இன் தோற்றம் 1964ஆம் ஆண்டுக்குரியதாகும். அப்போது யாகூப் லெப்பை ஹாஜியார் அவர்களின் தலைமையில், இலங்கையின் முன்னணி முஸ்லிம் பிரமுகர்கள் அடங்கிய குழுவொன்று மக்கா நகருக்குப் பயணம் மேற்கொண்டது. இந்த உன்னத முயற்சியில் டி. பி. ஜாயா, கலாநிதி எம். சி. எம். கலீல், அகமது உவைஸ் மரிக்கார் மாக்கான் மாக்கார், அலித்தம்பி ஹமீத் லெப்பை, அகமது சுலைமான் உவைஸ் பாவா மரிக்கார், முகமது சுலைமான் உவைஸ் மரிக்கார் பாவா, முகமது ஹனிபா முகமது நைனா மரிக்கார், அகமது பதியுதீன் அப்துல் கபூர் மற்றும் சேர் றாசிக் பரீத் உள்ளிட்ட சமூகத் தலைவர்களும் கொடைவள்ளல்களும் இணைந்திருந்தனர்.
இலங்கையிலிருந்து ஹஜ் கடமைக்காக வருகை தரும் ஏழை யாத்ரீகர்கள் எதிர்கொள்ளும் இன்னல்களைக் கண்டு மனமுடைந்த அவர்கள், மக்காவின் 'மிஸ்ஃபலாஹ்' (Misfalah) பகுதியில் ஒரு சொத்தை வாங்கி, அதனை இஸ்லாமிய சட்டத்தின் கீழ் ‘வக்ஃப்’ (Waqf) எனப்படும் தர்மக் கொடையாக அர்ப்பணித்தனர்.
இந்த அறக்கட்டளைக்காக நிறுவனர்கள் இரண்டு தெளிவான நிபந்தனைகளை விதித்திருந்தனர்:
1. இலங்கையிலிருந்து வரும் ஏழை யாத்ரீகர்களுக்கு முற்றிலும் இலவசமாகத் தங்குமிடம் வழங்கப்பட வேண்டும்.
2. ஹஜ் பருவம் அல்லாத ஏனைய மாதங்களில், அந்த வளாகம் குர்ஆன் கல்விக்காகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.
இந்த நிபந்தனைகள், சமூகப் பொறுப்பு மற்றும் மார்க்கக் கடமை ஆகிய இரண்டையும் அவர்கள் எவ்வளவு ஆழமாகப் புரிந்து வைத்திருந்தார்கள் என்பதைப் பிரதிபலிக்கின்றன. நிறுவனர்கள் வெறும் ஒரு கட்டிடத்தை மட்டும் வாங்கிவிடவில்லை; தாங்கள் மறைந்த பின்னரும், தலைமுறை தலைமுறையாக இலங்கை முஸ்லிம்களுக்குச் சேவை செய்யக்கூடிய ஒரு நிரந்தர அற நிறுவனத்தையே அவர்கள் தோற்றுவித்தனர்.
மாபெரும் நோக்கத்தைக் கொண்ட சிறிய கட்டிடம்
ஆரம்பகால ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ என்பது தரைத்தளமும் இரண்டு மேல் தளங்களும் கொண்ட ஓர் எளிய மூன்று அடுக்குக் கட்டிடமாகும். ஒரே நேரத்தில் சுமார் 32 யாத்ரீகர்களுக்கு மட்டுமே அங்கு தங்குமிடம் வழங்க முடிந்தது. இருப்பினும், அதன் அளவுடன் ஒப்பிடுகையில் அதன் முக்கியத்துவம் மிக மகத்தானதாக இருந்தது.
வசதி வாய்ப்புகள் குறைந்த ஏழை இலங்கை யாத்ரீகர்களுக்கு, தங்களது வாழ்நாளின் மிகப்புனிதமான பயணத்தின் போது ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ ஒரு பெரும் புகலிடமாகவும், நீட்டப்பட்ட உதவிக்கரமாகவும் அமைந்தது. அத்துடன், இலங்கையின் ஹஜ் செயல்பாடுகள் மற்றும் ஹஜ் மருத்துவக் குழுவின் (Haj Medical Mission) பணிகளுடனும் இது நெருங்கிய தொடர்புடையதாக மாறியது.
ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல, இலங்கை முஸ்லிம் சமய பண்பாட்டலுவல்கள் திணைக்களம் இந் நிறுவனத்துடன் தொடர்புகளைப் பேணி வந்ததுடன், இலங்கை யாத்ரீகர்கள் மற்றும் மருத்துவப் பணியாளர்களின் பயன்பாட்டை எளிதாக்குவதற்காக வருடாந்தக் கொடுப்பனவுகளையும் வழங்கி வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இவ்வாறு, ஓர் எளிய கட்டிடமாகத் தொடங்கிய இது, இஸ்லாமிய உலகின் இதயப் பகுதியில் இலங்கை முஸ்லிம்களின் தர்மசிந்தனை மற்றும் சமூகச் சேவையின் அடையாளமாக உருவெடுத்தது.
அச்சுறுத்தலுக்குள்ளான அசல் நோக்கம்
ஆயினும், ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ இன் வரலாறு சவால்கள் நிறைந்ததாகவே இருந்தது. சவூதி அரேபிய சட்டப்படி, வெளிநாட்டு அமைப்புகள் அங்கு சொத்துக்களை நேரடியாகத் தங்களது வசம் வைத்திருக்க அனுமதி இல்லை. இதன் விளைவாக, அந்தச் சொத்தைப் மேற்பார்வை செய்யும் பொறுப்பு ‘உமர் வாலி’ என்ற சவூதி பிரஜை ஒருவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.
ஆரம்பத்தில் நிர்வாக ஒழுங்கமைப்பாகத் தோன்றிய இந் நடைமுறை, காலப்போக்கில் சர்ச்சைகளுக்கு வழிவகுத்தது. வரலாற்றுப் பதிவுகளின்படி, அந்தச் சொத்து அதன் அசல் நிறுவனர்களின் நோக்கங்களுக்கு இணங்க முழுமையாகச் செயல்படுவதை நிறுத்திக்கொண்டது.
இதனைத் தொடர்ந்து, இந் நிறுவனத்தை அதன் அசல் நோக்கத்திற்கு மீண்டும் கொண்டு வருவதற்காக இலங்கையின் அமைச்சர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், தூதுவர்கள், முஸ்லிம் சமய பண்பாட்டலுவல்கள் திணைக்கள அதிகாரிகள் மற்றும் ஹஜ் குழு உறுப்பினர்கள் எனப் பல தரப்பினராலும் பல தசாப்தங்களாகத் தொடர்ச்சியான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. எனினும், அவற்றுக்கு நிரந்தரமான தீர்வு எதுவும் கிடைக்கவில்லை. இங்கு முக்கியப் பிரச்சினை சொத்துரிமை மட்டுமல்ல; ஏழை யாத்ரீகர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு தர்ம நிறுவனம், யாருக்காக உருவாக்கப்பட்டதோ அவர்களுக்குத்தான் இன்னமும் சேவை செய்கிறதா என்பதுவே பிரதான கேள்வியாக இருந்தது.
சிலோன் ஹவுஸை மீட்பதற்கான போராட்டம்
2008ஆம் ஆண்டில் இதில் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. மக்காவில் வசித்து வந்த இலங்கை வம்சாவளியைச் சேர்ந்த சவூதி பிரஜையான முகமது றியால் ஹாஜியார் (அனைவராலும் 'சாதிக் ஹாஜியார்' என்று அழைக்கப்படுபவர்) அவர்களின் உதவியை இலங்கை அதிகாரிகளும் சமூகத் தலைவர்களும் நாடினர். தன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்பின் அடிப்படையிலும், இந்த வக்ஃப் சொத்தின் அசல் நோக்கங்களை மீண்டும் நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்ற உன்னத எண்ணத்தினாலும் தூண்டப்பட்ட சாதிக் ஹாஜியார், 2009 அக்டோபரில் சவூதி நீதிமன்றங்களில் சட்டப் போராட்டத்தைத் தொடங்கினார்.
இந்த நீதிமன்ற வழக்கு எளிதானதாகவோ அல்லது செலவற்றதாகவோ இருக்கவில்லை. சாதிக் ஹாஜியாரின் கூற்றுப்படி, இந்த சட்டக் கடமைகளுக்காக அவரது சொந்தப் பணத்திலிருந்து சுமார் 250,000 சவூதி ரியால் (SAR) செலவிடப்பட்டது.
இறுதியாக, 2010 மே மாதத்தில் சவூதி நீதிமன்றம் இந் நிறுவனத்தை மீண்டும் மீட்டெடுப்பதற்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்தது. அதனைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற மேலதிக சட்ட நடவடிக்கைகள் மற்றும் சவூதி வக்ஃப் அதிகார சபையின் தலையீட்டை அடுத்து, சவூதி வக்ஃப் சபையின் மேற்பார்வையின் கீழ் இந் நிறுவனத்தை நிர்வாகிக்கும் பொறுப்பு சாதிக் ஹாஜியாரிடம் உத்தியோகபூர்வமாக ஒப்படைக்கப்பட்டது. அதற்குப் பிறகு ஏற்பட்ட நிர்வாகக் கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் குறித்துப் பல்வேறு கருத்துக்கள் நிலவியபோதிலும், இந்த நீதிமன்றத் தீர்ப்பானது ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ வரலாற்றில் மிக முக்கியமான ஒரு அத்தியாயமாகும்; ஏனெனில், இது அந்த நிறுவனம் அழியாமல் தப்பிப் பிழைப்பதை உறுதி செய்தது.
ஒரு கட்டிடத்திலிருந்து இரு கட்டிடங்களாக மாறிய வளர்ச்சி
‘சிலோன் ஹவுஸ்’ வரலாற்றில் மிக வியக்கத்தக்க மாற்றம் அது மீட்கப்பட்ட பின்னரே நிகழ்ந்தது. 2010ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் சாதிக் ஹாஜியார் அந்தச் சொத்தின் பொறுப்பை ஏற்றபோது, அக்கட்டிடம் மிகவும் பாழடைந்த நிலையில் இருந்ததோடு, பரந்தளவிலான புனரமைப்புப் பணிகளும் தேவைப்பட்டன. இதற்காக அவரது கூற்றுப்படி சுமார் 300,000 சவூதி ரியால் புனரமைப்புப் பணிகளுக்காகச் செலவிடப்பட்டது.
எனினும், அந்தப் புனரமைப்புப் பணிகள் அதன் நோக்கத்தை முழுமையாக அடைவதற்கு முன்பாகவே, நவீன இஸ்லாமிய வரலாற்றின் மிகப்பெரிய நகர்ப்புற மேம்பாட்டுத் திட்டங்களில் ஒன்றான மக்கா புனித ஹரம் பள்ளிவாசலின் விரிவாக்கத் திட்ட எல்லைக்குள் அக்கட்டிடம் உள்வாங்கப்பட்டது. இதன் காரணமாக, 2012 மார்ச் 13 அன்று அசல் ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ கட்டிடம் ஹரம் விரிவாக்கத் திட்டத்திற்காக இடிக்கப்பட்டது.
இதற்கான இழப்பீட்டுத் தொகையாக சவூதி அரசாங்க அதிகாரிகளால் 26.14 மில்லியன் சவூதி ரியால் (அக்காலப்பகுதியில் இதன் மதிப்பு சுமார் 7 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள்) என மதிப்பிடப்பட்டது. மிக முக்கியமாக, இந்த இழப்பீட்டுத் தொகை அந்தத் தர்ம அறக்கட்டளையின் நலனுக்காகச் சவூதி அரசாங்கத்தின் நிதி அமைப்பிற்குள்ளேயே பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டது.
அசல் கட்டிடம் இடிக்கப்பட்ட போதிலும், நிறுவனர்களின் உன்னத நோக்கங்கள் தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும் என்பதை ஏற்றுக்கொண்ட சவூதி நீதிமன்றம், அதற்குப் மாற்றீடாகப் புதிய சொத்துக்களை வாங்குவதற்கு அனுமதி அளித்தது. இதன் விளைவாக, மக்கா நகரில் இரண்டு புதிய சொத்துக்கள் வாங்கப்பட்டன:
• முதலாவது சொத்து: 2013 ஜூலை 28 அன்று 'அஸீஸியா' (Azeeziya) பகுதியில் வாங்கப்பட்ட நான்கு அடுக்குக் கட்டிடமாகும். இதில் ஒரே நேரத்தில் சுமார் 237 யாத்ரீகர்கள் தங்க முடியும்.
• இரண்டாவது சொத்து: 2016 மே 11 அன்று 'பத்ஹா குரைஷ்' (Batha Quraish) பகுதியில் வாங்கப்பட்ட 16 குடியிருப்பு அலகுகளைக் கொண்ட ஒரு வருமானம் ஈட்டும் சொத்தாகும்.
இதன் மூலம், ஆரம்பத்தில் வெறும் 32 யாத்ரீகர்களுக்கு மட்டுமே இடமளித்த ஒரு தர்ம நிறுவனம், இன்று அதன் நோக்கங்களை மிகப் பரந்த அளவில் செயல்படுத்துவதற்கான பிரம்மாண்டமான சொத்துக்களைக் கொண்ட ஒரு பெரிய அறக்கட்டளையாக உருவெடுத்துள்ளது.
நழுவவிடப்பட்ட ஒரு வாய்ப்பா?
‘சிலோன் ஹவுஸ்’ இன் கதை என்பது வெறும் கடந்த கால வரலாறு மட்டுமல்ல. இது நிறுவன ரீதியான பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் பொதுக் கொள்கை குறித்த சில முக்கியமான கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது.
இக்கட்டுரையின் ஆசிரியர் சவூதி அரேபியாவிற்கான இலங்கைத் தூதுவராகப் பணியாற்றிய காலத்தில், இந்த நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் முடிவடைந்து, மக்காவில் புதிய மாற்றீட்டுச் சொத்துக்கள் வாங்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து சாதிக் ஹாஜியாருடன் சில கலந்துரையாடல்களை நடத்தினார். அந்தக் கலந்துரையாடல்கள் ஒரு நடைமுறைச் சாத்தியமான கேள்வியை நோக்கியே அமைந்திருந்தன: "நிறுவனர்களின் அசல் நோக்கங்களைப் பாதுகாக்கும் அதேவேளையில், வெளிப்படைத்தன்மை, தொடர்ச்சி மற்றும் பொறுப்புக்கூறலை உறுதி செய்யும் வகையில் 'சிலோன் ஹவுஸ்' நிறுவனத்தை எவ்வாறு நிர்வகிக்கலாம்?" என்பதுவே அது.
இவ் விவாதங்களின் போது, சவூதி அரேபியாவின் சட்ட திட்டங்களுக்கும் சவூதி வக்ஃப் சபையின் ஒப்புதலுக்கும் உட்பட்டு, இலங்கைத் தரப்பினரையும் உள்ளடக்கிய ஒரு பரந்த ஆளுமைக் கட்டமைப்பின் (Governance Structure) கீழ் இந் நிறுவனத்தின் நிர்வாகத்தை ஒப்படைப்பதற்கான ஏற்பாடுகளைப் பரிசீலிக்கத் தனக்கு சம்மதமே என சாதிக் ஹாஜியார் சுட்டிக்காட்டினார்.
இந்த அரிய வாய்ப்பின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்த தூதுவர் (ஆசிரியர்), 2024 ஜனவரி மாதத்தில் முஸ்லிம் சமய பண்பாட்டலுவல்கள் அமைச்சரின் ஊடாக இலங்கை அரசாங்கத்தின் கவனத்திற்கு உத்தியோகபூர்வமாக இதனைக் கொண்டு சென்றார். அந்த உத்தியோகபூர்வ கடிதத்தில், சிலோன் ஹவுஸின் வரலாற்று முக்கியத்துவம், நீதிமன்றத்தால் நியமிக்கப்பட்ட நிர்வாகி ஒரு பரந்த நிறுவனக் கட்டமைப்பை உருவாக்க வெளிப்படுத்திய இணக்கப்பாடு மற்றும் தகுந்த சட்ட ஆலோசனைகளைப் பெற்று இலங்கை அரசாங்கம் இது குறித்து ஓர் உத்தியோகபூர்வ நிலைப்பாட்டை எடுக்க வேண்டியதன் அவசியம் ஆகியவை வலியுறுத்தப்பட்டிருந்தன.
அங்கு முன்வைக்கப்பட்ட பரிந்துரைகளில், றியாத்தில் உள்ள இலங்கைத் தூதுவர், ஜித்தாவில் உள்ள கான்ஸ்யூல் ஜெனரல் மற்றும் முஸ்லிம் சமய பண்பாட்டலுவல்கள் திணைக்களப் பிரதிநிதிகள் ஆகியோரை பதவியின் நிமித்தமான (Ex-officio) உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட ஒரு கூட்டு அறக்கட்டளைக் கட்டமைப்பை (Trust Structure) உருவாக்குவதும் ஒன்றாகும். இத்தகையதொரு கட்டமைப்பு, சவூதி அரேபியாவின் சட்டங்களையும் சவூதி வக்ஃப் சபையின் மேற்பார்வை அதிகாரத்தையும் முழுமையாக மதித்து நடக்கும் அதேவேளை, இந் நிறுவனத்தின் உன்னத தர்ம நோக்கங்களைப் பாதுகாப்பதில் இலங்கை அரசாங்கம் ஒரு அர்த்தமுள்ள பங்கை வகிக்க வழிவகுத்திருக்கும். இந்த முன்மொழிவானது சொத்தின் உரிமையைக் கோரவில்லை (ஏனெனில் அது சவூதி சட்டத்திற்கு உட்பட்டது); மாறாக, இலங்கை முஸ்லிம்களால் உருவாக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான ஒரு தர்மக் கொடை, அதன் நிறுவனர்களின் விருப்பத்திற்கு இணங்க நிர்வகிக்கப்படுவதற்கான ஒரு நிலையான பொறிமுறையை உருவாக்குவதையே நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தது.
இருப்பினும், இன்று ஒரு முக்கியமான கேள்வி எஞ்சியுள்ளது: அந்த முன்மொழிவுக்கு என்ன நடந்தது?
இதுவரை, அது குறித்த தொடர் நடவடிக்கைகள், சட்ட ரீதியான ஆய்வுகள் அல்லது நிறுவன ரீதியான ஈடுபாடுகள் பற்றி எந்தவொரு பொதுத் தகவலும் வெளியாகவில்லை. அந்தப் முன்மொழிவு பரிசீலிக்கப்பட்டதா, சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளுடன் ஆலோசனைகள் நடத்தப்பட்டதா அல்லது சவூதி வக்ஃப் சபையுடன் பேச்சுவார்த்தைகள் தொடங்கப்பட்டதா என்பது எதுவும் இன்னும் தெளிவில்லாமல் உள்ளது. இத்தகைய அரிய வாய்ப்புகள் மிக அரிதாகவே கிடைக்கும் என்பதால், இதில் எவ்விதத் தென்படக்கூடிய முன்னேற்றமும் இல்லாதிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.
நீதிமன்றத் தலையீட்டின் மூலம் சொத்துக்கள் பாதுகாக்கப்பட்டு, அதன் தற்போதைய நிர்வாகியே ஒரு பரந்த கூட்டு நிர்வாகக் கட்டமைப்பிற்குத் தயாராக இருந்த சூழலில், இந் நிறுவனத்தின் எதிர்காலத்தை இன்னும் நிலையான ஒரு நிறுவனப் அடித்தளத்தில் நிறுவியிருக்க முடியும். எனவே, ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ இன் எதிர்காலம் என்பது சவூதி அரேபியாவில் ஏற்படும் மாற்றங்களில் மட்டுமன்றி, அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தனது சொந்தக் குடிமக்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு தர்மப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்க இலங்கை எவ்வளவு தூரம்constructive (ஆக்கப்பூர்வமான) மற்றும் சரியான நேரத்தில் நடவடிக்கைகளை எடுக்கத் தயாராக உள்ளது என்பதிலும் தங்கியுள்ளது.
சொத்துரிமைக்கு அப்பாற்பட்ட நோக்கம் சார்ந்த கேள்வி
‘சிலோன் ஹவுஸ்’ விவகாரத்தில் பிரதான பிரச்சினை வெறும் சொத்துரிமை மட்டுமே அல்ல. இந் நிறுவனம் எந்த நோக்கத்திற்காக ஆரம்பிக்கப்பட்டதோ, அந்த நோக்கத்தை அது இன்றும் நிறைவேற்றுகிறதா என்பதுவே மிக முக்கியமான கேள்வியாகும்.
இஸ்லாமிய மரபில், ‘வக்ஃப்’ என்பது ஒரு புனிதமான பொறுப்பாகும் (Sacred Trust). கட்டிடங்கள் மாறலாம், நிர்வாகிகள் மாறலாம், சூழ்நிலைகள் மாறலாம்; ஆனால், கொடையாளர்களின் தர்ம நோக்கம் என்றும் மாறாமல் நிலையானதாக இருக்க வேண்டும். ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ இன் நிறுவனர்கள் 1964இல் இரண்டு தெளிவான நோக்கங்களை முன்வைத்தனர்: ஏழை இலங்கை யாத்ரீகர்களுக்கு உதவுதல் மற்றும் மார்க்கக் கல்வியை ஊக்குவித்தல். அறுபது ஆண்டுகளைக் கடந்தும், இந் நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளை மதிப்பிடுவதற்கான மிகச் சரியான அளவுகோலாக இந்த இரு நோக்கங்கள் மட்டுமே இருக்க முடியும்.
பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய ஒரு உன்னதப் பாரம்பரியம்
‘சிலோன் ஹவுஸ்’ இன் வரலாறு என்பது இறுதியில் தாராள குணம், ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) மற்றும் பொதுச் சேவையின் ஒரு உன்னதமான கதையாகும். இது ஆறு தசாப்தங்களைக் கடந்து, தேச எல்லைகளைத் தாண்டி, இஸ்லாத்தின் தூண்களில் ஒன்றை நிறைவேற்ற பிறருக்கு உதவும் உன்னத நோக்கில் இலங்கை முஸ்லிம்களின் பல தலைமுறைகளை ஒன்றிணைக்கும் ஒரு பாலமாகும்.
சட்டப் போராட்டங்கள், நிர்வாக மாற்றங்கள் மற்றும் அசல் கட்டிடம் இடிக்கப்பட்டமை போன்ற பல சவால்களையும் தாண்டி இந் நிறுவனம் இன்றும் தப்பிப் பிழைத்து நிற்கிறது. அஸீஸியா மற்றும் பத்ஹா குரைஷ் ஆகிய பகுதிகளில் உள்ள சொத்துக்கள் மூலம் இன்றும் இயங்கி வரும் இது, இலங்கையின் மத மற்றும் சமூகப் பாரம்பரியத்தின் ஒரு மதிப்புமிக்க அங்கமாகத் திகழ்கிறது.
தற்போதைய தலைமுறையின் முன்னால் உள்ள சவால், அந்தச் சொத்துக்களைப் பாதுகாப்பது மட்டுமல்ல; அவை எந்த உன்னத நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டனவோ, அவற்றுக்காக அவை தொடர்ந்து சேவை செய்வதை உறுதி செய்வதாகும். உண்மையான கேள்வி, ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ ஐ யார் நிர்வகிக்கிறார்கள் என்பது அல்ல; மாறாக, தனது முஸ்லிம் சமூகத்தால் வெளிநாட்டில் உருவாக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான இந்தத் தர்மக் கொடையைப் பாதுகாப்பதற்கும் வலுப்படுத்துவதற்கும் இலங்கை தனக்குக் கிடைத்துள்ள இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுமா என்பதுவே ஆகும்.
இந்த வாய்ப்பு சரியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டால், ‘சிலோன் ஹவுஸ்’ இன் இந்த மறக்கப்பட்ட வரலாறு, ஒரு தர்ம சிந்தனை எவ்வாறு தலைமுறைகளைக் கடந்து வாழ முடியும் என்பதற்கும், அது யாருக்காக உருவாக்கப்பட்டதோ அவர்களுக்கு எவ்வாறு தொட
ர்ந்து சேவை செய்ய முடியும் என்பதற்கும் மிகச் சிறந்ததொரு முன்மாதிரியாக மாறும்.
(முற்றும்)
