அண்ணல் நபி அவர்களின் பிரிவைத் தாங்க முடியாமல் மதீனாவை விட்டுச் சென்ற ஹழ்ரத் பிலால் (ரழி) அவர்களின் அந்த உருக்கமான வரலாற்றை இங்கே காண்போம்.
மதீனாவை நனைத்த கண்ணீர்: பிலால் (ரழி) அவர்களின் பிரிவு பெருமானார் அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகு மதீனா நகரம் பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குப் பாழடைந்ததாகத் தோன்றியது. எந்தத் திசையைப் பார்த்தாலும் நபியவர்களின் நினைவுகள் அவரை வாட்டின. குறிப்பாக, பாங்கு சொல்லும் போது "அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதர் ரசூலுல்லாஹ்" என்ற இடத்திற்கு வரும்போது, அவர் விம்மி விம்மி அழத் தொடங்கிவிடுவார். அவரால் பாங்கைத் தொடர முடியவில்லை.
"நபியவர்கள் இல்லாத மதீனாவில் என்னால் இருக்க முடியவில்லை" என்று கூறிவிட்டு, சிரியாவின் (ஷாம்) திசை நோக்கிப் பயணமானார். பல ஆண்டுகள் அங்கேயே தங்கிவிட்டார்.
அந்தத் தூக்கமும்... அந்தத் தூதுச் செய்தியும்
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு இரவு, பிலால்(ரழி) அவர்களின் கனவில் ரசூலுல்லாஹ் அவர்கள் தோன்றினார்கள். மிகவும் கனிவான குரலில் கேட்டார்கள்: "பிலாலே! இது என்ன பிடிவாதம்? என்னைச் சந்திக்க உமக்கு ஆசை வரவில்லையா?" திடுக்கிட்டு விழித்த பிலால் (ரழி) அவர்களின் உடல் நடுங்கியது. கண்களில் கண்ணீர் ஆறாக ஓடியது. "யா ரசூலுல்லாஹ்! இதோ வந்துவிட்டேன்" என்று அலறியபடி, அந்த இரவிலேயே மதீனாவை நோக்கித் தனது ஒட்டகத்தைச் செலுத்தினார். மதீனாவின் தெருக்களில் ஒரு குரல் நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு மதீனா வந்து சேர்ந்த பிலால் (ரழி) அவர்கள், நேராக நபியவர்களின் ரவ்ழா ப் (கல்லறை) அருகே சென்று தேம்பித் தேம்பி அழுதார்கள். அவரது அழுகுரல் மதீனாவின் அமைதியைக் கலைத்தது.
அப்போது நபியவர்களின் பேரப்பிள்ளைகளான ஹஸன் (ரழி) மற்றும் ஹுஸைன் (ரழி) அங்கு வந்தார்கள். அவர்களைக் கட்டிப்பிடித்து முத்தமிட்ட பிலால் (ரழி) அவர்களிடம், அவர்கள் ஒரு கோரிக்கையை வைத்தார்கள்: "பிலால் அவர்களே! உங்கள் குரலில் பாங்கு கேட்டுப் பல வருடங்களாகிவிட்டது. எங்களுக்காக ஒருமுறை பாங்கு சொல்லக் கூடாதா?" விண்ணை முட்டிய அந்தப் பாங்கு பேரப்பிள்ளைகளின் வேண்டுகோளைத் தட்ட முடியாமல், பிலால் (ரழி) அவர்கள் மஸ்ஜிதுந் நபவியின் மேடையில் ஏறினார்கள். "அல்லாஹு அக்பர்... அல்லாஹு அக்பர்..." -முதல் சத்தம் கேட்டதும் மதீனாவே அப்படியே ஸ்தம்பித்தது. "பிலால் வந்துவிட்டாரா?" என மக்கள் வீதிக்கு வந்தனர். "அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்..." -மக்கள் கூட்டம் மஸ்ஜிதை நோக்கி ஓடி வந்தது. "அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதர் ரசூலுல்லாஹ்..." - இந்த வார்த்தையை பிலால் (ரழி) அவர்கள் சொல்லியபோது, மதீனாவின் வீடுகளில் இருந்த பெண்கள் கூட கதறி அழுதுகொண்டு வீதிக்கு வந்தனர்.
"நிச்சயமாக ரசூலுல்லாஹ் அவர்கள்
மீண்டும் உயிர் பெற்று வந்துவிட்டார்கள்" என்று மக்கள் எண்ணுமளவுக்கு அந்தப் பாங்கு அவர்களின் நினைவுகளை மீட்டெடுத்தது. மதீனா மாநகரம் அன்றைய தினம் அழுத அழுகையை வரலாறு அதற்கு முன் கண்டதில்லை.
இந்தச் சம்பவம், ஒரு நேசர் தனது தலைவன் மீது கொண்டிருந்த உண்மையான அன்பிற்குச் சான்றாகும்.
சஹாபாக்கள் கண்மணி நாயகம் ஸல்லல்லாஹூ அலைகிவசல்லம் அவர்கள் மீது கொண்ட நேசம் போன்று நாங்களும் நபி ஸல்லல்லாஹூ அலைகிவசல்லம் அவர்கள் மீது நேசம் கொள்வோம். ❤️❤️
