#இலங்கைமுஸ்லிம்களின்பண்பாட்டில் ‘#தலைபாத்திஹா’ #மௌலித்
#முன்னுரை
இலங்கை மற்றும் இந்திய மண்ணில் வாழும் அஹ்லுஸ் சுன்னத் வல் ஜமாத் கொள்கையைச் சார்ந்த முஸ்லிம்களிடம், இறைநேசர்களான அவ்லியாக்கள் மற்றும் நபிமார்களைக் கண்ணியப்படுத்தும் வழக்கம் தொன்றுதொட்டு இருந்து வருகிறது. ஆண்டின் பன்னிரண்டு மாதங்களிலும் அந்தந்த மாதங்களில் சிறப்புக்குரிய பெரியார்களின் பெயரால் மௌலித் ஓதுவதும், கந்தூரி அன்னதானம் வழங்குவதும், அவர்களின் வாழ்வியலைப் போற்றுவதும் இங்குள்ள ஆன்மீக மரபாகும். இத்தகைய மௌலித் இலக்கியங்களைப் படைத்தவர்களில் தனித்துவம் வாய்ந்தவர் இமாமுல் அரூஸ் அஸ்ஸெய்யித் முஹம்மது மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் (ரஹ்) அவர்களாவர். இவர்களால் இயற்றப்பட்ட ‘தலைபாத்திஹா’ என அழைக்கப்படும் மௌலித், இன்றும் இலங்கை முஸ்லிம்களின் பண்பாட்டில் நீங்கா இடம் பிடித்துள்ளது. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் அன்பு மகளார் அன்னை பாத்திமா (ரலி) அவர்களின் சிறப்புகளையும், அவர்களது தூய குடும்பத்தின் (அஹ்லுல் பைத்) மகிமையையும் பாடுவதே இம்மௌலிதின் மையப்பொருளாகும்.
#நூலாசிரியர்: #இமாமுல் #அரூஸ் (ரஹ்)
"இமாமுல் அரூஸ்" என்று பரவலாக அறியப்படும் அஸ்ஸெய்யித் முஹம்மது மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் (1816–1898), தமிழகத்தின் கீழக்கரையில் தோன்றிய 19-ம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த இஸ்லாமிய அறிஞரும், சூபி ஞானியும், சமூகச் சீர்திருத்தவாதியுமாவார். அரபு மற்றும் தமிழ் மொழிகளில் ஆழ்ந்த புலமை பெற்ற இவர், தமிழகத்திலும் இலங்கையிலும் இஸ்லாமியக் கல்வி மறுமலர்ச்சிக்கு வித்திட்டதில் மிக முக்கிய பங்காற்றினார்.
அரபுத் தமிழ் (அர்வி) இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு இவர் ஆற்றிய தொண்டு மகத்தானது. இஸ்லாமியச் சட்டங்களை விளக்கும் "பத்ஹுத் தய்யான்", திருக்குர்ஆன் விரிவுரை நூலான "மகானி" மற்றும் பல்வேறு மௌலித் காவியங்கள் இவரது அறிவாற்றலுக்குச் சான்றுகளாகும். ஆன்மீக வழியில் 'காதிரிய்யா' தரீக்காவின் முக்கியப் பொறுப்பை வகித்த இவர்கள், பாமர மக்களும் மார்க்கத்தைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் எளிய நடையில் நூல்களை இயற்றினார். தென்னிந்திய மற்றும் இலங்கை முஸ்லிம்களின் கல்வி, ஆன்மீகம் மற்றும் பண்பாட்டு வரலாற்றில் தவிர்க்க முடியாத ஆளுமையாக விளங்கும் இவர், தனது காலத்தால் அழியாத எழுத்துக்களின் வழியாக இன்றும் மக்களின் உள்ளங்களில் வாழ்ந்து வருகிறார்.
#தலைபாத்திஹாமௌலித் #தோன்றிய #வரலாற்றுப் #பின்னணி
இந்தியாவைச் சேர்ந்த மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் (ரஹ்) அவர்கள், ஆன்மீகப் பணிகளுக்காக அடிக்கடி இலங்கைக்கு விஜயம் செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்கள். அக்காலகட்டத்தில், இலங்கையின் பல்லின கலாச்சாரச் சூழலில் வாழ்ந்த முஸ்லிம்களிடம் பிற மதச் சடங்குகளின் தாக்கம் ஊடுருவியிருந்தது.
குறிப்பாக, கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்குச் செய்யப்படும் இந்து மதச் சடங்கான "வளைகாப்பு" அல்லது "சீமந்தம்" போன்ற நடைமுறைகளை முஸ்லிம் பெண்களும் பின்பற்றி வந்தனர். இதனை அவதானித்த இமாமுல் அரூஸ் (ரஹ்), இச்செயல் இஸ்லாமிய அடிப்படைகளுக்கு முரணானது எனக் கருதினார்கள். எனவே, அந்நியக் கலாச்சாரச் சடங்கான வளைகாப்பைத் தடுத்து நிறுத்தும் நோக்கிலும், அதற்கு மாற்றீடாகவும் அன்னை பாத்திமா நாயகி (ரலி) அவர்களின் புகழைப் பாடும் இம்மௌலிதை இயற்றினார்கள். கர்ப்பிணிப் பெண்கள் இம்மௌலிதை ஓதி, அன்னை பாத்திமா அவர்களை முன்னிறுத்தி (வஸீலா) இறைவனிடம் சுகப்பிரசவத்தை வேண்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கமாகும்.
#பெயர்க்காரணம்
திருமணமான தம்பதியினருக்குப் பிறக்கவிருக்கும் முதல் குழந்தையின் சுகப்பிரசவத்தை முன்னிட்டு, ஒரு நல்ல தொடக்கமாக இது ஓதப்படுவதால், இதற்கு "தலைபாத்திஹா" (தலை - முதன்மை/ஆரம்பம்) என்று பெயர் வழங்கலாயிற்று.
#இலக்கியப் #பங்களிப்பு
மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் அவர்களால் கோர்வை செய்யப்பட்ட இம் மௌலித், ஆன்மீக ரீதியாக மட்டுமின்றி, இலக்கிய ரீதியாகவும் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது. இஸ்லாமியத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் இதன் பங்களிப்பைப் பின்வருமாறு வகைப்படுத்தலாம்:
1. அரபு-தமிழ் (அர்வி) அடையாளம்:
மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் அவர்கள் "அர்வி" எனப்படும் அரபுத் தமிழ் மொழியில் பெரும் புலமை பெற்றவர். இம் மௌலித், தென்னிந்திய மற்றும் இலங்கை முஸ்லிம்களுக்கென தனித்துவமான ஒரு இலக்கிய நடையை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்காற்றியது. அரபுச் சொற்களும் தமிழ்ச் சொற்களும் இழைந்தோடும் ஒரு கலப்பு நடையை (மணிப்பிரவாளம் போல) இது கையாண்டுள்ளது. இது பாமர மக்களும் உயர்ந்த ஆன்மீகக் கருத்துக்களை எளிதாக மனனம் செய்ய உதவியது.
2. காவியத் தன்மை:
இந்நூல் அன்னை பாத்திமா (ரலி) அவர்களின் பிறப்பு முதல், அவர்களின் திருமணம், வறுமை, பொறுமை மற்றும் மறைவு வரை ஒரு வரலாற்றைக் கதை சொல்லும் பாணியில் (Narrative Style) விவரிக்கிறது. குறிப்பாக, அன்னை பாத்திமா அவர்களின் திருமணத்தின் போது விண்ணுலகில் நடந்த அலங்காரங்கள் மற்றும் சொர்க்கத்தின் வர்ணனைகள் ஆகியவை இதில் மிகைப்படுத்தப்பட்ட கற்பனை நயத்துடன் (Hyperbolic Imagery) இலக்கியச் சுவையோடு விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
3 எதுகை, மோனை மற்றும் சந்த நயம்:
மௌலித் என்பது சத்தமாக ஓதுவதற்கும், பாடுவதற்கும் உரியது. எனவே, இதில் இசை நயம் (Musicality) முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. அரபு இலக்கிய வகையான 'சஜ்வு' முறையைத் தழுவி, ஒவ்வொரு வரியின் இறுதியிலும் ஒரே மாதிரியான ஓசையுடன் முடியும் வகையில் சொற்கள் இம்மௌலிதில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. அதேபோல், இது தமிழின் கும்மி, சிந்து போன்ற நாட்டுப்புற இசை வடிவங்களோடு ஒன்றிப்போகும் தன்மை கொண்டிருப்பதால், பெண்கள் இதனை மனப்பாடமாக ஓதுவதற்கு ஏதுவாக அமைந்தது.
4. பெண்ணியம் சார் இலக்கியம்:
ஆண்களைப் பற்றியே அதிக இலக்கியங்கள் இருந்த காலத்தில், ஒரு பெண்ணின் (பாத்திமா ரலி) தியாகத்தையும், உயர்வையும் போற்றிப் பாடும் ஒரு இலக்கியத்தை மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் தந்தது ஒரு புரட்சிகரமான இலக்கியப் பணியாகும். இது பெண்களின் சபைகளில், பெண்களாலேயே ஓதப்படுவதால், இது ஒரு "பெண்கள் இலக்கியமாகவே" (Feminist Literature in a spiritual context) திகழ்கிறது.
5. பக்தி இலக்கியம்:
தமிழில் ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் உருவாக்கிய பக்தி இலக்கிய மரபைப் போல, இஸ்லாமிய சூபித்துவ மரபில் இறைத் தூதர் குடும்பத்தின் (அஹ்லுல் பைத்) மீது அன்பை வளர்க்கும் "இஷ்க்" (காதல்/அன்பு) சார்ந்த இலக்கியமாக இது அமைகிறது. படிக்கும் வாசகனை உணர்ச்சிப் பெருக்கிற்கு (Emotional Ecstasy) இட்டுச் செல்லும் வல்லமை இந்த வரிகளுக்கு உண்டு.
6. கலாசார ஆவணம்:
இந்த நூல் எழுதப்பட்ட காலகட்டத்தின் சமூக நம்பிக்கைகள், திருமண முறைகள் மற்றும் முஸ்லிம் சமூகத்தின் பண்பாட்டு விழுமியங்களை ஆவணப்படுத்தும் ஒரு பெட்டகமாகவும் இது திகழ்கிறது. அரபுத் திருமண முறையை விவரிக்கும் அதே வேளையில், தமிழக/இலங்கை முஸ்லிம்களின் கலாச்சார எதிர்பார்ப்புகளையும் இது பிரதிபலிக்கிறது.
முடிவுரை
மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் அவர்களின் தலைபாத்திஹா மௌலித் என்பது வெறும் சமயச் சடங்கு நூல் மட்டுமல்ல; அது அரபுக் கவிதை மரபையும் தமிழ்ப் பண்பாட்டு மரபையும் இணைத்துக் கட்டிய ஒரு இலக்கியப் பாலமாகும். பிற கலாச்சாரத் தாக்கங்களிலிருந்து முஸ்லிம் சமூகத்தைப் பாதுகாத்து, இஸ்லாமிய விழுமியங்களுக்குள் அவர்களை வழிநடத்திய ஒரு சமூகச் சீர்திருத்தக் கருவியாகவும் இது திகழ்கிறது.
உசாத்துணைகள்
அமீன், எம்.ஐ.எம். (2010). இலங்கை முஸ்லிம்களின் மறுமலர்ச்சிக்கு வித்திட்ட முன்னோடிகள். ஹெம்மாத்தகம: அல் ஹஸ்ஸனாத் பதிப்பகம்.
அமீன், எம்.ஐ.எம். (2009). இலங்கை முஸ்லிம்களின் வரலாறும் கலாசாரமும் (1870–1915). கொழும்பு: இஸ்லாமிய புத்தக இல்லம்.
அரீழ், எம்.ரி.எம். (2001). அரூஸியத்துல் காதிரியாவின் ஆத்மஞானிகளும் அறப் பணிகளும். வெலிகாமம்.
பாரி, எம்.எஸ். அப்துல். (2001). இலங்கை முஸ்லிம்களின் சமூக கலாசார மறுமலர்ச்சியில் அறபு மத்ரஸாக்களின் பங்களிப்புக்கள். (பதிப்பிக்கப்படாத முதுதத்துவமானி ஆய்வுக் கட்டுரை), பேராதனைப் பல்கலைக்கழகம், இலங்கை.
ஜமீம், அ. (2004). வலிமார்கள் வரலாறு (ஐந்தாம் பாகம்). சென்னை: யுனிவர்சல் வெளியீடு.
மக்கீன், ம. (1998). இலங்கை - கீழக்கரை இனிய தொடர்புகள். சென்னை: மணிமேகலை பதிப்பகம்.
ஹுஸைன், ஏ.ஜே. (2010). இலங்கை முஸ்லிம்களிடையேயான சமய, சமூக சீர்திருத்தப் பணிகள்: சுதந்திரத்திற்குப் பிற்பட்ட காலம் பற்றிய விசேட ஆய்வு. (பதிப்பிக்கப்படாத முதுதத்துவமானி ஆய்வேடு), பேராதனைப் பல்கலைக்கழகம், இலங்கை.
யூகப், ஏ.எச்.எம். (1984). மகான் மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் மிஷ்காதுல் பாரி நூற்றாண்டு விழா சிறப்பு மலர். வெலிகாமம்: அல் மத்ரஸதுல் பாரி அரபுக் கல்லூரி.
அல் மிஷ்காத் ஞான சஞ்சிகை (ஏப்ரல், 2001). காத்தான்குடி: அகில இலங்கை மெய்ஞான பேரவை.
Alim, Tayka Shu'ayb. (1993). Arabic, Arwi and Persian in Serandib and Tamil Nadu. Madras: Imamul Arus Trust.
Nuhman, M.A. (2007). Sri Lankan Muslims: Ethnic Identity within Cultural Diversity. Colombo: International Center for Ethnic Studies.
Sukri, M.A.M. (1986). Muslims of Sri Lanka: Avenues to Antiquity. Beruwela: Jamiah Naleemia Institute.
M.L Lathfan Rosin
Department of Political Science
University of Peradeniya







